Moonlight Animate: silnik pędzli v2 — tekstura papieru, akwarelowe krawędzie i mieszanie farby

Przeprowadziliśmy pełny audyt naszego silnika pędzli względem dokumentacji profesjonalnych edytorów grafiki — i domknęliśmy praktycznie wszystkie znalezione luki w jednej dużej fazie. Okno Ustawień pędzla urosło o cztery nowe kategorie, a silnik o kilkanaście funkcji, które razem robią z pędzla pełnoprawne narzędzie malarskie.

Tekstura papieru

Kreska reaguje teraz na ziarno podłoża. Wybierasz teksturę (obraz w skali szarości z biblioteki materiałów), a każdy dab pędzla jest modulowany fakturą zakotwiczoną w dokumencie — kolejne pociągnięcia trafiają w ten sam wzór, więc płótno zachowuje się jak prawdziwy papier o wyczuwalnym zębie. Dziewięć trybów nakładania (w tym reliefowa „Wysokość", w której farba najpierw wypełnia doliny ziarna), skala, głębokość z wahaniem per dab, jasność/kontrast i odwrócenie ziarna.

Mokre krawędzie

Akwarelowe zbieranie pigmentu na brzegu kreski: środek staje się półprzezroczysty, a obwódka trzyma pełną gęstość. Efekt liczy się na całej kresce w chwili jej scalenia — bez ziarna i bez ciemnych zgrubień na zakrętach, których nie dałoby się uniknąć przy liczeniu per dab. Regulowana siła i szerokość obwódki.

Mieszanie farby w zwykłym pędzlu

Pędzel może teraz mieszać się z farbą już leżącą na warstwie — również z własną, świeżą kreską (mokre w mokre). Trzy tryby: Wtapianie (kolor pędzla łagodnie łączy się z płótnem), Kolor bieżący (pędzel „niesie" pobrany kolor i stopniowo wraca do własnego) i Rozmazywanie (czyste pchanie istniejącej farby). Do tego regulowana ilość i gęstość farby oraz rozciąganie koloru.

Wisienka: opcjonalne mieszanie pigmentowe — fizyczny model mieszania pigmentów zamiast liniowego RGB. Żółty z niebieskim daje zielony, jak na prawdziwej palecie, a nie szarą breję.

Dynamiki kreski

• Początek i koniec — płynne zwężanie startu i końca kreski (końcówka wychodzi w szpic zamiast urywać się kropką),
• Kąt podąża za kierunkiem — płaskie i obrazkowe końcówki obracają się wzdłuż pociągnięcia (kaligrafia),
• Prędkość — szybsza kreska może być cieńsza lub słabsza, z regulowanym minimum,
• Wygasanie — rozmiar wygasa do zera po zadanej liczbie stempli,
• Poza pędzla — wymuszone pochylenie, obrót i nacisk nadpisujące rysik,
• Odbicia końcówki (X/Y + losowe per dab), wahanie liczby dabów, szum w miękkiej krawędzi, czystość koloru i rozrzut w jednej osi (prostopadle do kreski).

Końcówki z obrazów — teraz naprawdę Twoje

• Edycja → Zdefiniuj końcówkę pędzla — zaznaczasz narysowany kształt i masz własną końcówkę (ciemne piksele = kryjące), od razu aktywną.
• Dołącz klatkę do końcówki — końcówka może mieć wiele klatek, stemplowanych po kolei, tam-i-z-powrotem, losowo albo jednym przebiegiem („Sekwencja końcówek").
• Podwójny pędzel v2 — druga końcówka może jechać na każdym dabie albo być przybita do płótna jak faktura; może być obrazem z biblioteki; siedem trybów maski.
• Naprawiliśmy też trwałość biblioteki materiałów — importowane zestawy i własne końcówki przeżywają restart programu (wcześniej znikały).

Przemyślane widoki robocze

Przeprojektowaliśmy domyślne układy paneli. Zasada: maksymalnie trzy grupy zakładek w pionie, mało zakładek na grupę, a Warstwy zawsze największe na dole — bo to panel, który musi pozostać czytelny. W widoku malarskim kolor jest na górze, podręczne opcje pędzla w środku, warstwy dominują; widok foto stawia na histogram i korekcje; web/komiks na nawigację i ścieżki; animacja na minimalny zestaw z dużymi warstwami. Wszystkie pozostałe panele czekają w menu Okno i po włączeniu lądują w przewidywalnym miejscu. Aplikacja ma być używalna od pierwszego uruchomienia — bez przemeblowania.

Do tego: koła i pola wyboru koloru skalują się z oknem (większe okno pickera = większa powierzchnia wybierania), a krawędzie doków są szersze i podświetlają się pod kursorem — zmiana szerokości kolumny paneli to teraz jeden pewny chwyt.

Drobiazgi, które cieszą

Mandala i liczba sektorów symetrii dostępne wprost z paska opcji pędzla; suwak współczynnika auto-odstępu; klik w tylny chip koloru w przyborniku zamienia kolory, a picker otwiera się dwuklikiem; pływający pasek kontekstowy przy „narysuj i przytrzymaj" operuje na kształcie (Zatwierdź/Odrzuć), a nie na warstwie.

Wszystkie nowe parametry zapisują się w presetach pędzli i podróżują z kreskami wektorowymi oraz przez współpracę w czasie rzeczywistym.