Z prostych figur — złożone formy

Po wprowadzeniu żywych warstw kształtu doszły dwie rzeczy, które zamieniają rysowanie figur w prawdziwą pracę wektorową: operacje logiczne na ścieżkach oraz style obrysu (przerywanie i gradient) z pełną edycją kolorów.

Operacje logiczne (Pathfinder)

W panelu Ścieżki, gdy warstwa wektorowa ma co najmniej dwa kontury, możesz je połączyć jednym kliknięciem:

• Suma — dwa nakładające się okręgi stają się jednym kształtem,
• Część wspólna — zostaje tylko przecięcie,
• Różnica — pierwszy kształt minus pozostałe (np. prostokąt z wyciętym otworem),
• Wyłączenie — wszystko poza częścią wspólną.

Wynik zachowuje krzywe Béziera, jest cofalny i synchronizuje się we współpracy. Złożone sylwetki budujesz z kilku prostych figur, zamiast rysować je punkt po punkcie.

Style obrysu i kolory

Zaznacz warstwę kształtu — w pasku opcji ustawisz teraz:

• Styl obrysu: ciągły, kreska, kropka albo kreska-kropka,
• Obrys gradientowy: przejście między dwoma kolorami wzdłuż konturu,
• Kolory wypełnienia i obrysu — przyciski z podglądem otwierają pełną paletę. Kolor kształtu przestał być decyzją „na zawsze" z chwili rysowania; zmienisz go, kiedy zechcesz.

Wszystko działa nieniszcząco: parametry zapisują się w projekcie, każda zmiana to jedno cofnięcie, a we współpracy w czasie rzeczywistym pozostali widzą efekt od razu.

To domyka pierwszy etap kształtów. W planie zostaje jeszcze obrys wzorem oraz bogatszy edytor gradientu — ale już teraz kształt jest pełnoprawnym, edytowalnym obiektem, a nie zlepkiem pikseli.