Od obrazka do paczki — jak zbudowaliśmy sklep z merchem

Najkrótszy opis tego, co powstało, brzmi tak: bierzesz swój obrazek z galerii, wybierasz rzecz, na której ma być wydrukowany, ustawiasz cenę i masz produkt. Ktoś go kupuje, drukarnia gdzieś w Europie drukuje jeden egzemplarz i wysyła go prosto do kupującego. Ty nie dotykasz paczki, nie kupujesz nakładu i nie masz pudeł w przedpokoju.

Ta prostota na wierzchu kosztowała sporo decyzji pod spodem. Kilka z nich chcemy opisać, bo są nieoczywiste i mają wpływ na to, co widzisz.

Dlaczego cena, którą wpisujesz, jest netto

Wpisujesz kwotę, którą chcesz zarobić przed podatkiem. Podatek dolicza się osobno, przy kasie, według kraju kupującego — i to on go płaci, nie Ty.

Alternatywa wyglądałaby prościej i była gorsza. Gdyby cena zawierała podatek, jedna liczba musiałaby znaczyć co innego w każdym kraju. Koszulka za 100 zł z polskim podatkiem w środku zostawia Ci mniej, gdy kupi ją ktoś z Węgier, gdzie stawka jest wyższa, i nagle więcej przy wysyłce poza Unię, gdzie podatku nie ma wcale. Twój zarobek zależałby od tego, gdzie mieszka kupujący — a tej decyzji nie podjął nikt, ona po prostu wypadałaby z arytmetyki.

Przy cenie netto Twój udział jest ten sam wszędzie. Kupujący widzi swoją cenę końcową, zanim zapłaci, razem z wysyłką.

Zwroty wracają do nas, i to była najtrudniejsza decyzja

Przeczytaliśmy dokumentacje i regulaminy trzech drukarni, z którymi pracujemy, i wyszła rzecz, która przestawiła cały projekt: żadna z nich nie przyjmuje zwrotu dlatego, że kupujący się rozmyślił. Jedna nie podaje adresu zwrotnego w ogóle i utylizuje to, co do niej wróci. Druga ma adres, ale zwrotów rzeczy niechcianych nie przyjmuje. Trzecia publikuje adresy zakładów, bez opłaconej etykiety.

Z ich punktu widzenia to jest spójne: wydrukowali dokładnie to, co zamówiono, i zrobili to dobrze. Rzecz powstała na zamówienie i nie ma jej komu odsprzedać.

Tyle że kupujący ma czternaście dni na odstąpienie od umowy i nie da się tego wyłączyć zapisem w regulaminie. Sprzedawcą wobec niego jesteśmy my. Obowiązek odebrania towaru spadał więc na nas i nie było od tego ucieczki — zostało tylko pytanie, jak to zrobić uczciwie.

Rozważaliśmy politykę „zatrzymaj towar, oddajemy pieniądze", którą stosuje część sklepów przy tanich rzeczach. Odrzuciliśmy ją świadomie. Przy produkcie robionym na zamówienie każdy taki przypadek to pełna strata, a sama zasada zaprasza do zamawiania, rozmyślania się i kończenia z jednym i drugim. Kupujący pakuje więc i odsyła na nasz adres, a pieniądze wracają, gdy paczka dotrze i człowiek ją obejrzy.

Zupełnie inaczej wygląda reklamacja wady. Jeśli nadruk jest krzywy, rzecz uszkodzona w transporcie albo przyszło coś innego, rozstrzyga zdjęcie i towar celowo nigdzie nie jedzie. Drukarnia i tak go nie przyjmie, koszt pokrywa ona, a przesyłanie wadliwej koszulki przez pół kraju niczego nie kupuje.

Sklep, który mówi „nie"

Kilka miejsc w tym module istnieje po to, żeby czegoś nie sprzedać.

Jeśli grafika jest za mała na wybrany format, kreator to mówi, zanim produkt powstanie. Plakat sześćdziesiąt na dziewięćdziesiąt centymetrów potrzebuje pliku, który da radę w druku; miniatura rozciągnięta na taki rozmiar wygląda źle i nikt na tym nie zarabia. Przy jednej z drukarni jest to szczególnie ważne, bo ona sama rozdzielczości nie sprawdza w ogóle i wydrukuje dokładnie to, co dostanie.

Kreator pokazuje też, ile grafiki odpadnie. Pole nadruku ma swoje proporcje i kwadratowy obrazek na pionowym plakacie zostanie przycięty — więc mówimy o ile, i pozwalamy wybrać między wypełnieniem pola a zmieszczeniem całości z marginesami.

A jeśli drukarnia nie wykona danego rozmiaru albo koloru dla kraju, do którego ma iść paczka, kasa odmawia, zamiast przyjąć pieniądze za coś, co nie dojedzie.

Podglądy, które nie udają zdjęć

Tylko jedna z trzech drukarni potrafi wygenerować zdjęcie produktu z Twoją grafiką. Dla pozostałych składamy podgląd sami — i mówimy o tym wprost w kreatorze, bo podgląd złożony przez nas może się różnić od tego, co wyjdzie z maszyny.

Te podglądy są rysowane, świadomie: koszulka wygląda jak koszulka i ma kolor wybranego wariantu, kubek jak kubek, plakat jak plakat w ramie. Wcześniejsza wersja pokazywała wszystko jako obraz w ramie na ścianie, także kubek. Obrazek, który wygląda wiarygodnie i pokazuje nieprawdę, jest gorszy niż brak obrazka.

Gdzie to jest

Moduł jest zbudowany i przetestowany, ale jeszcze wyłączony — czekamy na podpięcie kont w drukarniach i na formalności podatkowe, które trzeba załatwić raz, zanim cokolwiek pojedzie do Unii. Kiedy to się domknie, sklep pojawi się na profilach twórców, na fanpage'ach i na stronach portfolio, a produkty będą wchodzić przez ten sam kreator, o którym piszemy wyżej.

Do tego czasu — jeśli masz w galerii coś, co chciałbyś zobaczyć na koszulce, wgraj to w możliwie dużej rozdzielczości. To jedyne przygotowanie, które ma sens już teraz.