Moonlight Animate — narzędzia dopięte: właściwości, przyciąganie i żywe paski opcji

Po wprowadzeniu środowiska „Zaznacz i maskuj" wzięliśmy na warsztat coś mniej spektakularnego, ale fundamentalnego dla codziennej pracy: dopięcie narzędzi do pełni. Przejrzeliśmy każde narzędzie względem jego specyfikacji w profesjonalnych edytorach grafiki i zlikwidowaliśmy dług, który zbierał się od dawna — „martwe" kontrolki na paskach opcji, brakujące tryby i niepodłączone opcje. Zasada przewodnia była jedna: parytet znaczy „co najmniej tak bogaci" — dodajemy to, czego brakowało, ale nigdy nie okrajamy naszych przewag.

Panel Właściwości, przyciąganie i pasek kontekstowy

Trzy rzeczy, które zmieniają komfort układania kompozycji:

• Panel Właściwości kształtu — zakładki Kształt / Maski, sekcja Przekształć (W/H/X/Y, odbicia, link proporcji) i Wygląd (wypełnienie, obrys, kreska, gradient), plus skróty do poprawiania zaznaczeń. Właściwości warstwy kształtu edytujesz po utworzeniu, bez niszczenia geometrii.
• Przyciąganie do obiektów — podczas przesuwania warstwa „łapie" krawędzie i środki innych warstw, krawędzie i środek dokumentu oraz siatkę; pojawiają się różowe linie pomocnicze wyrównania (Smart Guides). Włączane i wyłączane z menu.
• Kontekstowy pasek na płótnie — pływający pasek pod edytowanym obiektem, którego zawartość zależy od aktywnego narzędzia (dla kształtu: wypełnienie/obrys; zawsze: duplikuj/usuń), z uchwytem do przeciągania, menu „…" (ukryj / wyzeruj / przypnij) i podświetleniem aktywacji.

Żywe paski opcji — koniec atrap

Najbardziej żmudna, a najbardziej odczuwalna część: paski opcji wielu narzędzi pokazywały kontrolki, które nic nie robiły. Teraz każda gałka realnie steruje silnikiem.

Zaznaczenia. Różdżka dostała Rozmiar próbki, Wygładzanie, Sąsiadujące i Próbkowanie ze wszystkich warstw. Marquee — Wtapianie + Wygładzanie przy tworzeniu oraz styl Stała proporcja / Stały rozmiar. Lasso magnetyczne — Szerokość / Kontrast / Częstotliwość (zamiast sztywnych wartości). Szybkie zaznaczanie dostało własny pasek z rozmiarem pędzla. Doszły też operacje Powiększ / Podobne.

Pędzle i gumki. Pędzel i ołówek mają teraz pełny tryb mieszania (Mnożenie, Ekran, Nakładka, Światłocień… cała lista, ta sama, którą mieszają warstwy — z jednej współdzielonej implementacji, więc pociągnięcie zachowuje się dokładnie jak warstwa w tym trybie). Ołówek zyskał automatyczne wymazywanie, gumka — tryby Pędzel / Ołówek / Blok. Gumka tła dostała próbkowanie (Ciągłe / Raz / Kolor tła) i ochronę koloru pierwszoplanowego; magiczna gumka — wygładzanie, sąsiadujące, krycie i wszystkie warstwy; pędzel mieszający — Wilgoć / Ładunek / Miks / Przepływ i czyszczenie pędzla; zastępowanie koloru — cztery tryby (Barwa / Nasycenie / Kolor / Jasność).

Klony i retusz. Stempel, pędzel leczący i pędzel historii mają wreszcie działające Rozmiar / Krycie / Przepływ i opcję Wyrównane. Pędzel leczący punktowy dostał tryb z uwzględnieniem zawartości (ten sam silnik, który napędza wypełnianie inteligentne). Korekta czerwonych oczu zyskała własny pasek z Rozmiarem źrenicy i Stopniem przyciemnienia.

Kolor i ton. Rozjaśnianie i Ściemnianie działają teraz z zakresem tonalnym (Cienie / Półcienie / Światła) i ochroną tonów — koniec z globalnym przesuwaniem barwy. Kroplomierz i wiadro umieją próbkować z widoku złożonego wszystkich warstw, a wiadro rozróżnia tryb ciągły od globalnego.

Edycja: przesuwanie, kadrowanie, ścieżki, tekst

• Przesuwanie — autowybór wierzchniej warstwy pod kursorem oraz przesuwanie warstwy strzałkami (1 px, z Shift 10 px).
• Kadrowanie — siatka reguły trójpodziału jako pomoc kompozycyjna.
• Ścieżki — konwersja ścieżki wektorowej na zaznaczenie (Ctrl+Enter lub z menu).
• Tekst — interlinia (odstęp między wierszami) wreszcie działa zgodnie z wartością z panelu typografii.

Przesuwane linie pomocnicze i kolor przezroczysty

Linie pomocnicze można teraz chwytać i przesuwać narzędziem Przesuwanie, a upuszczenie linii na pasek miarki ją usuwa. Doszedł też trzeci, przezroczysty kolor pod próbnikami pierwszego planu i tła — wybranie go zamienia pędzel w wymazywanie, wygodne przy szybkim czyszczeniu.

Czego nie ruszamy

Cały ten przegląd był jednokierunkowy: dodajemy braki, nie obcinamy przewag. Zostają nietknięte rzeczy, których część profesjonalnych edytorów nie ma w ogóle — pięciotrybowa stabilizacja pociągnięcia, osobne krzywe nacisku dla rozmiaru / krycia / przepływu, symetria malowania, model pigmentowy mieszania kolorów, gradient liczony w przestrzeni liniowej, współedycja krzywych Béziera i kształtów na żywo w trybie współpracy. Parytet to dla nas podłoga, nie sufit.

Kolejny etap to cięższe, osobne funkcje — pełny kreator ścieżek piórem i numeryczne pola przekształceń — robione już z osobnym, dokładnym rozeznaniem. Ale od tej rundy każde narzędzie, które masz pod ręką, ma działający, kompletny pasek opcji.