Dopasuj kamerę 3D do zdjęcia — rysuj na kalce realnego ujęcia
Warstwy 3D dostają funkcję, o którą prosi każdy, kto rysuje z fotoreferencji: dopasowanie kamery do zdjęcia (photo-match). Wczytujesz fotografię, zaznaczasz na niej kierunki perspektywy, a program ustawia kamerę sceny 3D tak, żeby jej obiektyw i ustawienie zgadzały się ze zdjęciem. Manekin i cała scena lądują dokładnie w perspektywie ujęcia — rysujesz „na kalce" realnego kadru.
Jak to działa
W panelu Scena 3D, w sekcji Kamera, jest przycisk „Dopasuj do zdjęcia…". Otwiera okno, w którym:
- Wczytujesz zdjęcie z wyraźną perspektywą (wnętrze, ulica, budynek — cokolwiek z dwoma zbiegającymi się kierunkami).
- Rysujesz dwie pary linii zbiegu: czerwone wzdłuż jednej poziomej osi (np. krawędzie podłogi uciekające w głąb), niebieskie wzdłuż drugiej. Każdą linię ciągniesz za uchwyty; Shift = ruch precyzyjny.
- Program na żywo wylicza pole widzenia (FOV) i orientację kamery i pokazuje wynik. Gdy linie są źle ułożone (prawie równoległe albo niespójne), podpowiada, co poprawić — a „Zastosuj" włącza się dopiero, gdy wynik jest poprawny (nigdy nie zastosujesz błędnego dopasowania).
Klikasz Zastosuj — kamera sceny ustawia się w perspektywie zdjęcia. Możesz też od razu zaznaczyć „Zastosuj i zapisz jako widok", żeby zapamiętać to dopasowanie jako nazwany widok kamery.
Matematyka, której możesz zaufać
Pod spodem to klasyczna kalibracja z dwóch punktów zbiegu: z przecięcia narysowanych linii wyznaczamy punkty zbiegu, z nich ogniskową (a więc FOV) i pełną orientację kamery. Sprawdziliśmy to numerycznie „w obie strony": bierzemy znaną kamerę, rzutujemy przez nią osie sceny, z powstałych linii rozwiązujemy kamerę z powrotem — i odzyskujemy tę samą kamerę co do ułamka stopnia (dla wielu ustawień: różne kąty, pochylenia, przechyły i ogniskowe). Wszystkie przypadki zdegenerowane (linie równoległe, niespójne) są bezpiecznie odrzucane z czytelną podpowiedzią — kamera nigdy nie dostaje „popsutej" wartości.
Pod maską
Dopasowanie to jeden krok cofania i synchronizuje się we współpracy w czasie rzeczywistym (jak każda zmiana kamery). W tej wersji dopasowujemy orientację i pole widzenia, zachowując bieżący cel i dystans kamery — czyli scena patrzy pod właściwym kątem i „obiektywem" zdjęcia. Odzysk dokładnej pozycji (z punktu odniesienia i znanej długości), tryby jedno- i trójpunktowe oraz pokazanie zdjęcia jako tła w widoku 3D to kolejne kroki.
Po co to
To domyka pętlę „od fotki do rysunku": zamiast na oko ustawiać kamerę 3D pod zdjęcie, wyliczasz ją z samej fotografii i dostajesz manekin oraz scenografię w idealnej perspektywie ujęcia. Idealne do studium perspektywy i do budowania scen 3D wprost na podstawie zdjęć.